Madonna

Op een gegeven moment neem je je voor om regelmatig een stukkie te schrijven voor de SDGNwebsite. Dat is leuk en als je dan ook nog positieve reacties krijgt, is dat helemaal mooi meegenomen. In het begin draai je lekker, je productie ligt hoog en je hebt schier onuitputtelijke lijst van onderwerpen waaraan je wel eens aandacht zou willen besteden. Maar, op een gegeven moment lukt het niet meer zo makkelijk. Waar moet je het over hebben?

Tja, dan sla je de krant maar eens open. Jan Mulder heeft het vanochtend in zijn column over zetten die als essen dienen te worden uitgesproken.

Dan moet ik meteen denken aan Radio Drie. Daar luister ik niet zoveel naar, want tijdens mijn werk verdraag ik geen achtergrondgeluiden. Vroeger, toen ik nog wat vaker in de auto zat was dat wat anders, dan had ik altijd Radio Drie aanstaan. Maar tegenwoordig heeft zelfs mijn klant in Siddeburen een email adres en dat scheelt een hoop reistijd. En irritaties. Want Radio Drie is ook niet meer wat het geweest is (ik ben al een ouwe lul, dat begrijpt u ).

Ondaks het internet zat ik laatst toch weer eens in de auto, en, zoals vanouds, Radio Drie knetterde boven de diesel uit. Een beleving apart, de ene puberale grap is nog niet afgelopen of de volgende nichtenwiets wordt de ether ingeslingerd. En dat mag zolang je zelf maar openlijk voor je homo-zijn uitkomt. Wat intersseerd mij dat nu. Muziek hoor je nauwelijks meer.

Na het concert van Britney Spears (dat is een achtienjarige amerikaanse, die op de plaat wel aardig zingt en in de clips er wel aardig uitziet, maar live nogal tegenvalt) presteerde zo'n R3 dj het om VIJFENTWINTIG ! minuten lang te zeuren over de slechte voorzieningen in en rond het stadion. Geen seconde muziek tussendoor. De toiletten, de frites (en vooral het ontbreken van deze noodzakelijke levensvoorzieningen ) en andere zeer wezenlijke dingen worden met de luisteraar gedeeld. Nou, fantastisch. Als je zo radio kunt maken, kan ik ook een column schrijven. (Voor wie het ontgaan is, dit stukje gaat nergens over).

Dan komt er een amerikaan voor de telefoon. Waar het over ging ,weet ik niet meer, maar of ie, ter afsluiting, nog even Madonna wil zeggen. Want dat klinkt zo lekker als zo'n stembusspijtoptant dat zegt. Over de grote plas zeggen ze namelijk niet Madonna, maar Madânna.

Nou dat wist ik al van ,uh.... ja hoe heette hij ook al weer. Hoe heette, want hij is inmiddels overleden, die diskjockey die bij de Vara het uurtje BETON had op de dinsdag middag. Alfred Lagarde, ja die was dat. Die wist a) wat muziek was en b) dat je Madonna als Madânna uit sprak. Dat was nog uit de tijd dat Hanneke op woensdag bij de KRO ook zo'n uurtje had.

Dat was nog in de tijd dat ik op een feestje van een onduidelijke organisatie was, waar Alfred Lagarde de muziek verzorgde en iedereen opeens na een toespraak over de rechten van werkende jongeren een gebalde vuist omhoog stak. Op dezelfde manier als de (neo)fascisten een vlakke hand omhoog steken. Waar ben ik nu weer beland dacht ik nog. Tja, het waren andere tijden.

Binnenkort hebben we weer een CttP (ontwikkelaarsconferentie). Deze keer zijn daarvoor ook amerikanen uitgenodigd. Die herken je als ze 'innernet' uitspreken in plaats van fatsoenlijk internet. Die mensen moet je maar eens vragen of ze Madonna uit willen spreken, dan weet je wat ik bedoel.

Overigens gaat Madonna niet trouwen.