Het pak

Een van mijn opdrachtgevers pakt het slimmer aan tegenwoordig. Voorheen was het zo dat hij met de klant de specificaties voor de te ontwikkelen programmatuur opstelde. Maar uit ervaring wijs geworden betrekt hij mij er in een vroeg stadium bij. Tja, nu is Tammo er zo een die MBA heeft en dat op elk moment ook laat weten. Hij neemt er nog net de telefoon niet mee op.

Maar goed, als ik voor een ander op pad ga, vind ik dat er toch een beetje representatief uit moet zien en mijn pak is lichtelijk gedateerd. En volgens mij ook gekrompen na de keer bij de stomerij. (…) Dus ik moet een nieuw pak. Het is disdagmiddag, ik heb net mijn zoon van school afgehaald en besluit samen met hem een winkel in te gaan. Riskant, want hij is moe na een schooldag. Maar, als ik niet kon slagen heb ik meteen een goed excuus.

De winkel heeft uitverkoop. In de etalage hangen colberts waarmee de plaatselijke toneelvereniging niet eens blij te maken is. Ik loop de verder lege winkel binnen. Drie verkopers van ver boven de vijftig begroeten ons vriendelijk. Natuurlijk komt er een naar me toe om te informeren of hij me 'ergens mee van dienst kan zijn'. Het eerste wat te binnen schiet is 'nou, ik denk van niet', maar dat weet ik gelukkig binnen te houden. Ik vertel dat ik op zoek ben naar een pak, maar wel iets moderner dan wat er buiten hangt. 'Actueel' heet dat in een modezaak. Dan moeten we naar boven. Het is erg rustig in de winkel en Jasper-Joris vermaakt zich met de spiegels. De verkoper neemt me op en zijn blik blijkt deskundig. Tussen een lange rij pakken vist hij een driedelig exemplaar. Moest ik maar eens passen. De maat is goed, de kleur staat me en het draagt comfortabel. De naam van een bekende nederlander prijkt aan de binnenzijde. Dit had ik niet verwacht. Mijn zoon is ook meteen enthousiast. Voorzichtig informeert de verkoper of het deze schoenen zijn die ik erbij wil dragen. Zonder dat al te veel te laten blijken is hij echt opgelucht als ik zeg dat ik van plan ben mijn 'italiaantjes' eronder aan te doen. Maar hij mag me nog wel een paar bijpassende sokken bij doen, want mijn favoriete witte tennissokken….

Ik ontmoet Tammo op de parkeerplaats bij de klant. Het is nog vroeg zodat hij nog van een peuk kan genieten. Hij weet zijn verbazing over m'n outfit te verbergen, maar geeft me wel een compliment. Helemaal vanzelfsprekend was het dus toch niet. Binnen blijken we compleet overdressed. Onze gesprekspartner draagt een spijkerbroek en… tennissokken.